انواع قراردادها

انواع قراردادهایی که توسط این گروه مشاوره تدوین می گردد

قراردادهای پیمانکاری

بسیاری از فعالیت‌هایی که امروزه در فضای کسب و کار با آن مواجهیم از طریق قرارداد پیمانکاری، مدیریت می‌شوند. به طور کلی قرارداد پیمانکاری، قراردادی است که به موجب آن کارفرما، انجام عملی با شرایط معین و در برابر وجه معین، در مدت مشخص را به شخص حقیقی یا حقوقی به نام پیمانکار( مقاطعه کار) واگذار می کند. موضوع قرارداد پیمانکاری بسیار متعدد است. برای تنظیم یک قرارداد پیمانکاری باید ابتدا طرفین قرارداد به طور دقیق تعیین شده و رابطه آنها با یکدیگر نیز کاملا تبیین شود. قدم بعدی تبیین ماهیت خدمت موضوع قرارداد است.یعنی در قرارداد باید به تفصیل شرح داده شود که کارفرما از پیمانکار چه توقعاتی دارد و می خواهد پیمانکار چه خدماتی را به او ارائه دهد. قرارداد پیمانکاری شامل مواردی از قبیل مشخصات طرفین قرارداد، موضوع پیمان، مبلغ پیمان، مدت پیمان و همچنین تعهدات، فسخ و یا خاتمه قرارداد می‌باشد. گاهی قرارداد عدم افشا اطلاعات، الزام آموزش کارکنان کارفرما توسط پیمانکار نیز به قرارداد پیمانکاری ضمیمه می‌گردد. شرایط پرداخت و شرایط خاتمه قرارداد نیز در انتهای قرارداد اضافه می گردد

قرارداد فرانشیز

فرانشیز نوعی توافق تجاری است که به موجب آن یک طرف، امتیاز دهنده، حق استفاده از روش های کسب و کار و شیوه های توسعه یافته خود را در اختیار طرف دوم؛ امتیاز گیرنده، قرار میدهد. این امر مستلزم این است که در این میان امتیاز گیرنده از حق استفاده، تولید و ساخت، فروش، بهره برداری از علائم تجاری و برندهای ایجاد شده توسط امتیازدهنده را در کسب و کار خود برخوردار باشد. امتیازدهنده موظف است تا با روش دانش تجربی به امتیاز گیرنده شیوه های کسب و کار و نحوه اداره آنها و همچنین دسترسی به سیستم کسب و کار موجود را توضیح دهد. فرانشیز جدیدی که ایجاد شده است ادامه شرکت مادر است و به عنوان نماینده ای برای نام تجاری و وجهه از پیش موجود شناخته می شود. با توجه به ماهیت قراردادهای فرانشیز ، امتیازدهنده حقوق لوگو، برند و علائم تجاری را حفظ می کند. با توجه به اینکه قراردادهای فرانشیز از انواع قراردادهای طولانی مدت است، تنظیم روابط طرفین قرارداد در مدت قرارداد به نحوه تدوین وظایف و تعهدات در قرارداد دارد در صورتی که قرارداد به صورت حرفه‌ای و صحیح تدوین شود می‌تواند با جلوگیری از ضرر و زیان‌های هنگفت از منافع و انتظارات ذی‌نفعان سازمان به خوبی حفاظت کند.

قرارداد کار

ماده هفت قانون کار، قرارداد کار را اینگونه تعریف کرده است : قرارداد کار عبارت است از قراردادی کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق‌السعی،کاری را برای مدت موقت یا مدت غیرموقت برای کارفرما انجام می‌دهد. و به استناد ماده هشت قانون کار نیز شروط مذکور در قراداد کار یا تغییرات بعدی در آن در صورتی نافذ است که برای کارگر امتیازاتی کمتر از امتیازات مقرر در قانون کار در نظر گرفته نشود پس با توجه به این مواد شرایط و چهارچوب آن در قانون تعریف شده است و برخلاف برخی شرایط آن امکان توافق وجود ندارد و بایستی تمامی موازین قانون کار و نیز الزامات قانون تامین اجتماعی در خصوص بیمه کارگران در این نوع قراردادها به دقت رعایت شود.

قرارداد مشارکت مدنی

شرکت یکی از عقود معین است که در قانون مدنی به آن پرداخته شده و ماده ۵۷۱ قانون مدنی و مواد بعد از آن عقد شرکت را تعریف نموده است.بر اساس این تعریف به نقش حساس و مهم وجود قرارداد مشارکت به‌عنوان اولین مرحله شکل‌گیری و نظم‌بخشیدن به توافقات و تعیین مسیر آینده رفتار شرکاء در موضوع مشارکت پی می‌بریم قرارداد شراکت که با نام قرارداد مشارکت مدنی نیز شناخته می‌شود عبارت است از تعهدی که دو یا چند نفر برای همکاری در ارتباط با یک موضوع کاری، تجاری، خرید و فروش و… با یکدیگر دارند و مشخص کننده میزان سهم هر فرد در مشارکت مربوطه است. در واقع این شراکت‌نامه می‌تواند میان افراد حقیقی، حقوقی، شرکت‌ها، ادارات دولتی و خصوصی منعقد گردد که با توجه به موضوع‌ آن نحوه تنظیم قراردادها نیز با یکدیگر متفاوت خواهد بود.

قرارداد کنسرسیوم

کنسرسیوم مشارکت دو یا چندشخص حقیقی یا حقوقی یا ترکیبی از آنها باهم را می‌گوییم که برای رسیدن به یک هدف، فعالیت‌های هماهنگ دارند یا منابعشان را با هم ادغام می‌کنند. شراکت اشخاص یا سازمانها برای انجام یک پروژه خاص کنسرسیوم نامیده می‌شود. موضوع کنسرسیوم می‌تواند ساخت یک سد یا پل خاص، ساخت نیروگاه، برگزاری یک نمایشگاه، تولید محصول و … باشد. هر کنسرسیوم دارای مدت محدود می باشد. شرکت کنسرسیوم دارای کارکرد تجاری و نیز غیر تجاری است. در شرکت‎ها‌‎ی کنسرسیوم حدود و وظایف هر یک از اعضا بوسیله تفاهم‌نامه و یا ضوابط اداره ثبت شرکت تعیین و تایید می‎شود. اعضای کنسرسیوم، هویت و استقلال مدیریتی، قانونی و مالی خود را حفظ خواهند کرد. شرکت‌های کنسرسیوم برای انجام دادن یک فعالیت خاص ایجاد می‌شوند و این فعالیت‌ها باید از تمامی ابعاد اقتصادی و جغرافیایی خاص تعریف شوند. اصل تشکیل شرکت، قواعد مربوط به نقل و انتقال سهام، میزان افزایش سرمایه و و روش اتمام همکاری در این قرارداد کاملاً شرح داده می‌شود زیرا این شرکت‌ها بر پایه قرارداد به وجود می‌آیند و در آینده نیز، این کنسرسیوم بر پایه این توافقات قراردادی مدیریت خواهد شد و به همین دلیل باید تمام جوانب تعهدات و وظایف طرفین در قرارداد کنسرسیوم با ذکر جزییات و به صورت دقیق و حرفه‌ای پرداخته شود.

موافقت نامه سهامداران

موافقتنامه سهامداران یا شرکا عبارت از قراردادی است که بین شرکای یک شرکت تجاری یا افرادی که تصمیم به ایجاد یک شرکت دارند منعقد می‌شود که در آن به حقوق و تعهدات شرکا اشاره شده و به تبعات و اتفاقات حقوقی و تجاری شرکا، روابط شرکا و اثر متقابل آنان بر یکدیگر می‌پردازد. تدوین این موافقت‌نامه برای راه‌اندازی یک شرکت، کسب و کار و یا یک استارتاپ الزامی است و در واقع برای کنترل و مدیریت روابط میان سهام‌داران و شرکای یک شرکت و مشخص کردن تعهدات و وظایف هر یک از آن‌ها تنظیم می‌شود. این توافق‌نامه در صورت بروز اختلافات احتمالی می‌تواند از حقوق سهامداران حمایت نماید. این سند در صورت تدوین دقیق و حرفه‌ای می‌تواند مبنای تدوین اساسنامه شرکت نیز قرار گیرد. اما با لحاظ اینکه این موافقتنامه نباید در تعارض با برخی مواد قانونی مانند قانون تجارت قرار گیرد، لذا باید در تنظیم آن دقت بسیاری نمود. خصوصا مواد امری مندرج در قانون تجارت باید شناسایی شده و که این موافقتنامه در تعارض با آن مواد قرار نگیرد. زیرا به‌موجب قانون تجارت، کلیه حقوق و تعهدات شرکا و سهامداران در یک شرکت تجاری باید یا به‌موجب قانون تجارت یا اسناد ثبتی قانونی همانند اساسنامه شرکت باشد.

قراردادعدم افشای اطلاعات

قرارداد عدم افشای اطلاعات، قراردادی میان حداقل دو طرف است که در آن طرفین توافق می‌کنند، اطلاعات محرمانه، دانش و هر نوع اطلاعات دیگری که بین آنها رد و بدل می‌شود را انحصاری نگه دارند و از ارائه به دیگری خواسته یا ناخواسته جلوگیری کنند که در غیر اینصورت مرتکب تخلف قراردادی شده‌اند و این اطلاعات را که با اهداف خاصی با یکدیگر به اشتراک گذاشته‌ و یا به نحوی از آن مطلع شده‌اند را از دسترس دیگران دور نگه دارند و از افشای آن خودداری کنند.
قرارداد عدم افشای اطلاعات، در بسیاری موارد نه به‌ عنوان یک قرارداد مستقل بلکه به‌ عنوان یک شرط یا بند ضمن قرارداد اصلی درج می‌شود. این نوع قرارداد در سازمان‌های نوآور، دانش‌بنیان، دارای محصولات و خدمات منحصر به فرد و در فضای رقابتی شدید بسیار پرکاربرد است و در صورتی که به صورت حرفه‌ای و صحیح تدوین شود می‌تواند با جلوگیری از ضرر و زیان‌های هنگفت از منافع و انتظارات ذی‌نفعان سازمان به خوبی حفاظت کند.

قرارداد عدم رقابت

قرارداد عدم رقابت «قراردادی است که در آن یک طرف قرارداد با طرف مقابل توافق می‌نماید، اقدامی انجام ندهد که رقابت با طرف مقابل محسوب شود» این توافق به دنباله یک همکاری ایجاد می‌گردد . و در مواقعی وجود آن تابعی از وجود قرارداد دیگری مانند قرارداد میان کارفرما و کارگر و یا کارفرما و پیمانکار است. قرارداد رقابت ، در بسیاری موارد نه به‌ عنوان یک قرارداد مستقل بلکه به‌ عنوان یک شرط یا بند ضمن قرارداد اصلی درج می‌شود.
قرارداد عدم رقابت دربردارنده ماهیتی تضمین‌کننده می‌باشد و می‌تواند کسب‌وکار را از خطر سوء استفاده و ایجاد رقیب در حوزه مشابه فعالیتی در امان نگاه ‌دارد. بنابراین کارکنان تمام اسرار و اطلاعات را نزد خود حفظ می‌کنند و با توجه به مدت توافق ملزم به حفظ آن و عدم رقابت در حوزه خاص فعالیت کسب و کار در حوزه جغرافیایی مشخص شده در توافق هستند.

 

استفاده از مطالب فوق تنها با ذکر منبع مجاز است

جهت دریافت اطلاعات بیشتر یا مشاوره مدیریت قراردادها با ایمیل hesamranjbarlaw@gmail.com تماس حاصل فرمایید.

این مطلب را هم ملاحظه نمایید

روش و گام های مدیریت قراردادها